समाउछु हात भन्दा तान्यौ लजाएर
निश्चलती नजरले हान्यौ लजाएर||
ढुकढुक हुदा तिम्रो मुटु परी दोधारमा
आफैसंग आफैलाई छान्यौ लजाएर||
द्वार खोलि चाहनाका पर्खी बसेकोथे
कलेजीमै बास बस्न मान्यौ लजाएर||
फुल संग भेट हुदा लोभी भमराको
यौबनले पोल्दो रैछ भन्यौ लजाएर||
मिलनको मधुरश कस्तो हुदो रैछ
समिपले मायालुको जान्यौ लजाएर||
मदन डुम्रे १५ आषाढ २०६७
“बिद्रोही”
मायाको सागर तर्ने रहर भो
कसैको भरमा पर्ने रहर भो ||
के’बाँच्नु बेरङ्ग कोरा कागजझैँ
कसैको तस्बिर भर्ने रहर भो||
पुगेर उनको मिठो सपनीमा
आँखाको निदरी हर्ने रहर भो ||
गाह्रो छ एकलै बाँच्न संसारमा
जुरेमा घरजम् गर्ने रहर भो ||
बाँचेर उनकै निम्ती जुनी जुनी
मायाकै काखमा मर्ने रहर भो||
मदन डुम्रे “बिद्रोही”
२० आषाढ २०६७
पूर्णिमाको रातमा बोल्दा नडराउ
चुलिएका चाहना खोल्दा नडराउ||
जून जस्तो मुहार हुदा समिपमा
अंगालोको रापले पोल्दा नडराउ||
मिलनको नशाले हुदै मदहोस
मायाको त्यो मिठास घोल्दा नडराउ||
मधुमास नहोला सधै जीवनमा
कैले काँही यसले टोल्दा नडराउ||
नाफा-घाटा मायामा हुन्न भन्दा पनी
बिछोडले औशीमा मोल्दा नडराउ ||
टोल्दा = झुक्याउँदा
मोल्दा= मूल्य बोल्नु /मोलतोल गर्नु
चाप्लुसी गर्नु
मदन डुम्रे”बिद्रोही”
७ आषाढ २०६७
खुसि लाग्यो मेला भर्न आयौ सान्नानी
अर्म पर्म खेताला’नि लायौ सान्नानी ||
रुझाउदै हिलो खेल्ने रहर् सांच्याथे
फाट्या घुम भोर्ले पात्’ले छायौ सान्नानी||
आमा पनि मक्ख परिन हेर्दै बुहारी’
मिठो मान्दै अर्नी संगै खायौ सान्नानी |
तिम्रो मेरो साथ देखि जल्ने गाउँले
उन्कै सामु असारे गीत गायौ सान्नानी
सुहाउने चोलि कस्तो मिल्या टपक्क
सब्ले भने “डुम्रे “थर पायौ सान्नानी ||
मदन डुम्रे “बिद्रोही”
स्याङ्जा नेपाल
निकैपछी आँए गाउँ फेरिएछ
लुकामारी खेल्ने ठाउँ फेरिएछ ||
मिलनको दिप बल्दा मनै भरी
मन तर्ने बाटो नाउ फेरिएछ ||
माया उस्तै मिठो हाँस्दा हिमालले
नजरले लाग्ने घाउ फेरिएछ||
आगमन हुदा खुसि आगंनिमा
मुटु साट्ने कस्तो दाउ फेरिएछ||
आफ्नो धर्ति आफ्नै हुदा गाऊँ घर
समयको हाउ भाउ फेरिएछ|
मन्दिरमा होइन देउता आफ्नै मनमा खोज
जानेर पाप पुण्य अशल मार्ग रोज||
नजाउ सुन्दर मुहार तिर खोज सुन्दर मन
सन्तोषमै हुन्छ सुख केहि होइन धन||
आफ्नो धर्ति आफ्नै हुन्छ नहोउ परमुखी
खुसि देखि कसै लाई नहोउ तिमि दुखि: ||
सादा जीवन उच्च बिचार राख आफु संग
भेट्नेछौ सफलता नहुनु कैले दंग||
जीवन यो अमुल्य छ सदुपयोग हुनु पर्छ
नहाँस्नु रुवाएर तिमीलाई पनि रुनु पर्छ ||
कर्म गर धर्म यही बाटो हुदै आउनेछ
धैर्य गर फाटी बादल छिट्टै उषा छाउनेछ||
मदन डुम्रे “बिद्रोही”
आज हाम्रो मेला भर्न आउ’है उजेली
मैले तिर्न सक्ने पर्म लाउ’है उजेली ||
भरे साँझ गोरे दाईकाँ नारन पुजा रे’
सब्ले बुझ्ने लोक भाका गाउ’है उजेली||
भोली व्यानै संगै जाने माहारा तिमी म’
देबी सामु भाकी कसम् खाउ’है उजेली ||
हाम्रो साथ देखी सबै गाँउले रिसाए
यिन्को आँखा छली घर जाउ’है उजेली ||
धेरै चिन्ता लिने हैन साथमा मै’छुनी
मेरै बनि “डुम्रे”थर पाउ’है उजेली ||
मदन डुम्रे “बिद्रोही”
थुमपोखरा ५ स्याङ्जा
मात लाग्छ जानी जानी पिएँ अलिअलि ||
छिया छिया मन जोडी सिएँ अलिअली ||
मुटु दुखी: बेदनाले हुदा अश्रु झरी
नशा संगै पिडा धोई दिएँ अलिअली ||
बिर्सिएर आफै लाई आफै हराउदै
पिउनुको मन्द मजा लिएँ अलिअली ||
कति हाँस्नु रुखो हाँसो घाउ लुकाएर
सबै भुली आफ्नै लागि जिएँ अलिअली ||
पिउदैन कोहि पनी आफ्नै रहरले
नपिउदै होशमा नै थिएँ अलिअली ||
मदन डुम्रे”बिद्रोही”
१६ जेठ २०६७
“मदनले मदिरा सेवन गर्दैन है “
हिंड्दै थिएँ बजारमा भेटें कालीलाई
तल्ला घरे साईलाकी कान्छी सालीलाई ||
कता कता सुन्या थिए चर्चा गाउँतीर
बिहे गर्न जुर्याछ’रे यसै पालीलाई ||
कस्तो चट्ट रुपरंग उस्तै जिउडाल
भरी दिन्छु सिउँदोमा भा’को खालिलाई ||
उस्का साथी धेरैदेखेँ थाम्ने नजरले
भेट्नै पर्ने देखे मैले फूल्को मालीलाई ||
फेरी उस्ले के भन्नेहो मनमा काउकूती
जे त होला सहीदिन्छु मिठो गालीलाई||
मदन डुम्रे “बिद्रोही”
